Leon XIV w Annabie: „Musicie narodzić się na nowo z wysoka”

Ewangelia odczytana w miejscu św. Augustyna

Podczas mszy w Bazylice św. Augustyna w Annabie papież Leon XIV skoncentrował swoją homilię na Ewangelii o Nikodemie i na słowach Chrystusa, które – jak podkreślił – nie przestają przemawiać do człowieka w każdej epoce. Papież zaznaczył, że właśnie w miejscu związanym z biskupem starożytnej Hippony te słowa wybrzmiewają szczególnie mocno, bo łączą historię, świętość i teraźniejszość Kościoła.

Słowo Boże przenika historię i odnawia ją ludzkim głosem Zbawiciela. Dzisiaj słuchamy Ewangelii, dobrej nowiny na wszystkie czasy, w tej bazylice w Annabie, poświęconej świętemu Augustynowi, biskupowi starożytnej Hippony

– mówił Leon XIV.

Papież przypomniał, że nazwy miejsc na przestrzeni wieków się zmieniają, ale święci pozostają wiernymi świadkami więzi między niebem a ziemią. Właśnie w tym kluczu odczytał spotkanie Jezusa z Nikodemem – jako wezwanie, które nie traci aktualności.

Biskup Michel Guillaud o wizycie papieża w Algierii. „Augustyn jest pomostem”

Wizyta papieża Leona XIV w Algierii ma znaczenie nie tylko religijne, ale też kulturowe i społeczne – przekonuje biskup …

„Musicie narodzić się na nowo z wysoka”

Centralnym punktem homilii stało się zdanie z Ewangelii św. Jana: „Trzeba wam się powtórnie z góry narodzić”. Leon XIV podkreślał, że to słowa skierowane nie tylko do Nikodema, ale do każdego człowieka szukającego zbawienia i do całego Kościoła.

Oto zaproszenie dla każdego mężczyzny i każdej kobiety, którzy szukają zbawienia. Z tego apelu Jezusa wypływa misja dla całego Kościoła, a zatem także dla wspólnoty chrześcijańskiej w Algierii

– mówił papież.

Jednocześnie zaznaczył, że ten ewangeliczny imperatyw może brzmieć jak polecenie niemożliwe do spełnienia. W jego interpretacji nie jest to jednak przymus ani ciężar, lecz objawienie wolności, którą Bóg daje człowiekowi.

Ten imperatyw brzmi w naszych uszach jak polecenie niemożliwe do spełnienia. Słuchając jednak uważnie tego, który go wypowiada, rozumiemy, że nie chodzi ani o surowy przymus, ani o nacisk, ani tym bardziej o skazanie na porażkę. Wręcz przeciwnie, zobowiązanie wyrażone przez Jezusa jest dla nas darem wolności, ponieważ objawia nam nieoczekiwaną szansę

– podkreślał Leon XIV.

Odnowa życia zaczyna się od Boga

Papież wyjaśniał, że nowe narodzenie oznacza odnowę dokonywaną przez Boga. To właśnie wiara ma przezwyciężać ziemskie trudy, a łaska Pana sprawiać, że nawet pustynia może zakwitnąć. Leon XIV podkreślał, że Chrystus nie tylko stawia człowiekowi wymaganie, ale daje mu też siłę do przemiany.

Chrystus, prosząc nas o odnowienie od podstaw naszego życia, daje nam również siłę, aby to uczynić

– mówił.

W tym miejscu przywołał św. Augustyna i jego modlitwę, która dobrze oddaje logikę życia chrześcijańskiego.

– Udziel tego, co nakazujesz, i co chcesz, nakazuj – cytował papież.

To augustiańskie odniesienie nie było przypadkowe. Leon XIV w całej homilii wyraźnie związał wezwanie do przemiany serca z duchowym dziedzictwem świętego biskupa Hippony, którego wspomniał nie tylko jako wielkiego myśliciela, ale także jako człowieka nawrócenia.

Nadzieja silniejsza niż ból i grzech

W ważnym fragmencie homilii papież przeszedł od wykładu ewangelicznego do pytania, które – jak mówił – wciąż powraca w sercach ludzi: czy historia naprawdę może się zmienić, skoro jest tak obciążona problemami, cierpieniem, zasadzkami i grzechem. Odpowiedź Leona XIV była jednoznaczna: tak, ponieważ źródłem nadziei nie jest siła człowieka, ale miłość Boga.

Czy doprawdy nasza historia może się zmienić? Jesteśmy tak obciążeni problemami, zasadzkami i utrapieniami. Czy naprawdę nasze życie może rozpocząć się od nowa? Tak

– mówił papież.

Podkreślał, że nie ma znaczenia, jak bardzo człowieka przygniata ból czy grzech, bo Ukrzyżowany niesie te ciężary razem z nim i za niego. Także słabość nie jest miejscem przegranej, lecz przestrzenią objawienia mocy Boga.

Leon XIV w Algierii. Murkociński: ta pielgrzymka ma dziś także mocny wymiar polityczny

Papież Leon XIV przybył do Annaby, dawnej Hippony, by modlić się w miejscu związanym ze św. Augustynem. Jak relacjonuje …

– Nieważne, jak bardzo zniechęcają nas nasze słabości. Właśnie wtedy objawia się moc Boga, który wskrzesił Chrystusa z martwych, aby dać życie światu – zaznaczył Leon XIV.

Święty Augustyn jako świadek przemiany

Papież wrócił też do samego Augustyna, ale nie zatrzymał się na jego wielkości intelektualnej. Wskazał przede wszystkim na jego nawrócenie, które czyni go bliskim każdemu człowiekowi szukającemu nowego życia.

– Patrzymy na niego nie tyle ze względu na jego mądrość, ile ze względu na jego nawrócenie – mówił Leon XIV.

Przypomniał również rolę św. Moniki i łez matki, które towarzyszyły duchowemu odrodzeniu Augustyna. Cytując słowa biskupa Hippony, papież pokazał, że chrześcijańskie „nowe narodzenie” nie jest abstrakcyjnym pojęciem, ale doświadczeniem realnej przemiany istnienia.

Kościół ma być „jednym sercem i jedną duszą”

Druga duża część homilii została poświęcona Kościołowi. Leon XIV odwołał się do Dziejów Apostolskich i wskazał, że wspólnota odnowiona przez Ducha Świętego ma swój wyraźny styl życia. To właśnie ten styl – zaznaczył – pozostaje autentycznym kryterium każdej prawdziwej reformy kościelnej.

Reformy, która, aby być prawdziwą, zaczyna się w sercu, natomiast żeby stała się skuteczną, winna dotyczyć wszystkich

– mówił.

Punktem wyjścia ma być jedność duchowa.

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Ta duchowa jedność to konkordia. To słowo dobrze oddaje wspólnotę serc bijących razem, ponieważ są zjednoczone z sercem Chrystusa

– podkreślił papież.

W tej wizji Kościół nie opiera się na umowie społecznej ani organizacyjnej sprawności, lecz na harmonii wiary, wyborów życiowych i miłości Boga.

Rowiński: chrześcijańska Afryka została wymazana przez islam

Afryka Północna była kiedyś jednym z najmocniejszych ośrodków chrześcijaństwa, ale po ekspansji islamu niemal całkowicie…

Wspólnota, która dzieli się dobrami

Leon XIV mocno zaakcentował także materialny wymiar tej jedności. Nawiązując do opisu pierwszych chrześcijan, przypomniał, że „wszystko mieli wspólne”, a dzielenie się dobrami nie było utopią, lecz owocem wiary.

Nikt nie jest niczego pozbawiony, ponieważ każdy dzieli się tym, co posiada. To braterskie oddanie, przemieniające posiadanie w dar, nie jest utopią, chyba że dla serc, które rywalizują między sobą i dla dusz chciwych dla siebie

– mówił papież.

W tym fragmencie homilia bardzo mocno wybrzmiała społecznie. Leon XIV wskazał, że w obliczu ubóstwa i ucisku podstawowym prawem chrześcijan jest miłość. Nie chodzi tylko o deklarację, ale o konkretny sposób życia.

– Czyńmy tym, którzy są obok nas, to, co chcielibyśmy, aby nam czyniono – mówił.

Kościół ma nieść nadzieję, godność i pojednanie

Jedna z najmocniejszych części homilii dotyczyła misji Kościoła wobec świata. Papież opisywał ją bardzo konkretnie: jako obecność tam, gdzie człowiek doświadcza rozpaczy, nędzy i konfliktu.

Kościół, ożywiony tym prawem, które Bóg wpisuje w serca, nieustannie się rodzi, ponieważ tam, gdzie panuje rozpacz, rozpala nadzieję. Tam, gdzie jest nędza, niesie godność. Tam, gdzie jest konflikt, niesie pojednanie

– mówił Leon XIV.

To był zarazem moment, w którym papież jeszcze wyraźniej połączył odrodzenie duchowe z odpowiedzialnością społeczną. Wiara w zmartwychwstanie nie jest bowiem – jak zaznaczył – jedynie prywatnym przekonaniem, ale źródłem nowego życia dla całych wspólnot.

Zadanie pasterzy i świadectwo codzienności

Leon XIV osobno zwrócił się do biskupów i prezbiterów, przypominając, że pierwszym zadaniem pasterzy i szafarzy Ewangelii jest dawanie światu świadectwa o Bogu „jednym sercem i jedną duszą”. Ostrzegał przy tym przed lękiem i kompromisem, które mogą osłabić wiarygodność Kościoła.

Aby żadne obawy nie deprawowały nas lękiem, a mody nie osłabiały nas kompromisem

– mówił.

W dalszej części homilii papież skierował mocne słowa do wspólnoty żyjącej na tej ziemi, zachęcając ją do prostego, wiernego i cichego świadectwa.

Chrześcijanin z Algierii o wizycie papieża: symbol pojednania i nadziei

Wizyta papieża Leona XIV w Algierii wybrzmiewa znacznie szerzej niż tylko w kontekście religijnym. Dla niewielkiej wspól…

– Zostawcie na tej ziemi jako pokorny i wierny znak miłości Chrystusa. Świadczcie o Ewangelii prostymi gestami, prawdziwymi relacjami i dialogiem przeżywanym dzień po dniu – apelował.

„Jak kadzidło” – obraz Kościoła w Algierii

W jednym z najbardziej obrazowych fragmentów Leon XIV porównał obecność chrześcijan w Algierii do rozżarzonego ziarenka kadzidła. To porównanie miało podkreślić, że nawet mała wspólnota może rozsiewać woń modlitwy, miłosierdzia i pocieszenia, nie będąc w centrum uwagi.

Wasza obecność w tym kraju przywodzi na myśl kadzidło, rozżarzone ziarenko, które rozprzestrzenia woń, bo oddaje chwałę Panu, a wielu braciom i siostrom niesie radość i pociechę

– mówił papież.

Dodał, że z „kadzielnicy naszych serc” mają wznosić się uwielbienie, błogosławieństwo i błaganie, rozsiewając miłą woń miłosierdzia, jałmużny i przebaczenia. To właśnie w takim stylu – cichym, wiernym, ale realnie obecnym – papież widzi misję chrześcijan.

Dziedzice Augustyna i męczenników

W zakończeniu homilii Leon XIV mocno osadził wspólnotę w Annabie w dziedzictwie tej ziemi. Przypomniał o męczennikach, którzy się tu modlili, oraz o św. Augustynie, który – jak mówił – miłował swoją owczarnię z pasją, poszukując prawdy i służąc Chrystusowi z żarliwą wiarą.

Bądźcie dziedzicami tej tradycji, dając w braterskiej miłości świadectwo o wolności tych, którzy rodzą się z wysoka, jako nadzieja zbawienia dla świata

– zakończył papież.