Alarm w Azotach. Mularczyk: bez inwestycji Polska straci kopalnię siarki

Posłuchaj całej audycji:

Sytuacja Grupy Azoty znów wraca do debaty publicznej. Arkadiusz Mularczyk mówi o „momencie krytycznym”, w którym brak spójnej strategii może mieć skutki znacznie szersze niż kłopoty jednej spółki. W jego ocenie stawką jest nie tylko przyszłość przemysłu nawozowego, ale też bezpieczeństwo żywnościowe — a w praktyce to, czy Polska utrzyma kontrolę nad kluczowym surowcem, jakim jest siarka.

Europoseł zwraca uwagę, że rząd planuje dokapitalizowanie Azotów (m.in. przez emisję obligacji i podwyższenie kapitału), ale jednocześnie — jak alarmują związki zawodowe — w tych planach może zabraknąć miejsca dla Siarkopolu, czyli kopalni, która dostarcza surowiec fundamentalny dla działalności całej grupy.

Co sprawa Epsteina mówi o mentalności elit Zachodu? Wildstein: ci ludzie czują się bezkarni

Azoty i Siarkopol: „za dwa–trzy lata może być wygaszenie”

Mularczyk tłumaczy, że obecnie eksploatowane złoże siarki może w perspektywie kilku lat stracić możliwość dalszego wydobycia. Związkowcy mają domagać się inwestycji w nowe złoże, które zapewniłoby stabilność na dekady.

Związkowcy z Siarkopolu zwracają uwagę, że kopalnia nie będzie dofinansowana poprzez podwyższenie kapitału zakładowego spółki. To spowoduje, że złoże, które obecnie jest eksploatowane, za dwa–trzy lata straci możliwość dalszej eksploatacji i prawdopodobnie dojdzie do jego wygaszenia.

– mówi Arkadiusz Mularczyk.

W jego relacji pojawia się konkret: inwestycja w nowe złoże miałaby dać surowiec na 25–30 lat, co oznaczałoby stabilizację dla całego łańcucha produkcji nawozów.

Siarka jest niezwykle ważnym elementem funkcjonowania całej Grupy Azoty. To jeden z największych europejskich producentów nawozów — podstawy dla rolnictwa i przemysłu żywnościowego.

– podkreśla.

Paweł Lisicki: ataki na Brauna obracają się przeciw PiS-owi. Partię Kaczyńskiego gubi arogancja

„To temat o przyszłości rolnictwa i rynku żywności”

Mularczyk buduje szerszy kontekst: jego zdaniem dyskusja o Siarkopolu nie jest techniczną debatą o jednej kopalni, tylko sporem o zdolność państwa do utrzymania własnej bazy surowcowej dla rolnictwa.

To rozmowa o przyszłości przemysłu nawozowego i przyszłości polskiego rolnictwa, ale w konsekwencji również rynku żywności. To są naczynia połączone

– wyjaśnia.

W tle jest też pytanie o konkurencyjność Azotów w warunkach kosztów energii oraz presji regulacyjnej. Europoseł wskazuje, że przemysł energochłonny — a do takiego należy produkcja nawozów — szczególnie odczuwa skutki polityki klimatycznej i cen prądu oraz gazu.

Zamrożone aktywa rosyjskie: co zrobi z nimi rząd?

W wątku Azotów Mularczyk porusza też sprawę zamrożonych rosyjskich aktywów, które — jak mówi — dotyczą m.in. udziałów wykupionych przed laty przez podmiot związany z rosyjskim oligarchą. Pada pytanie o to, czy i jak rząd zamierza je wykorzystać.

Pytamy rząd, co zamierza zrobić z tymi zamrożonymi aktywami. Czy zamierza je spieniężyć, czy w inny sposób wykorzystać, żeby wesprzeć Grupę Azoty, ale również wesprzeć walczącą Ukrainę

– mówi europoseł.

Jednocześnie podkreśla, że stawka jest duża także społecznie: Grupa Azoty to tysiące miejsc pracy bezpośrednio i dziesiątki tysięcy w otoczeniu biznesowym (podwykonawcy, lokalne firmy, usługi).

Energia i Zielony Ład: „to zabija konkurencyjność przemysłu”

W dalszej części rozmowy Mularczyk wraca do kwestii kosztów energii i wpływu unijnych regulacji. Twierdzi, że rosnąca krytyka Zielonego Ładu jest dziś zauważalna nawet wśród części eurodeputowanych z głównego nurtu.

Coraz liczniejsza grupa parlamentarzystów kontestuje tę politykę: Zielony Ład, politykę Komisji Europejskiej Urszuli von der Leyen. To prowadzi Unię Europejską na manowce i do wielkiego kryzysu

– zaznacza.

W jego narracji wysokie koszty energii przekładają się bezpośrednio na słabnięcie przemysłu, w tym — Grupy Azoty, która w takich warunkach ma tracić konkurencyjność.

Relacje z Niemcami i polityka gospodarcza

Mularczyk krytykuje też — szerzej — kierunek polityki gospodarczej rządu wobec Berlina. Wskazuje przykłady, które jego zdaniem pokazują podporządkowanie interesów polskich interesom niemieckim: od rynku recyklingu po decyzje w transporcie kolejowym.

Ten rząd jest klientelistyczny wobec Berlina i Brukseli. W każdym aspekcie widzimy podporządkowanie interesów polskich interesom Berlina

– mówi.

Jako przykład podaje m.in. zakup używanych wagonów kolejowych od niemieckiego przewoźnika, co określa jako symbol „kraju second handu”, który zamiast zamawiać u krajowych producentów, sięga po sprzęt wyeksploatowany gdzie indziej.

Reparacje i narracja historyczna: „Polska znika z opowieści”

Na końcu rozmowy pojawia się temat reparacji i polityki pamięci. Mularczyk mówi o potrzebie „łamania narracji”, w której — jak twierdzi — wojna opowiadana jest wyłącznie przez pryzmat Holokaustu, bez dostatecznego miejsca dla doświadczenia Polski i innych narodów.

W narracji historycznej nie ma kraju jak Polska, który był poszkodowany. Jest tylko Holokaust. I bardzo często w tle pojawia się niedobra Polska, niedobrzy Polacy

– mówi.

Zapowiada też wydarzenie w Parlamencie Europejskim poświęcone Polakom ratującym Żydów i przyznaje, że sam jest ciekaw, ilu europosłów z Niemiec i Austrii zdecyduje się w nim uczestniczyć.

/ad