Mocne słowa Krzesimira Dębskiego w rocznicę Krwawej Niedzieli. „Większość Ukraińców nie ma pojęcia”

Pamięć rodzinnej tragedii

Dla Krzesimira Dębskiego 11 lipca nie jest jedynie datą w kalendarzu. To dzień, który przypomina o tragedii jego rodziny i tysięcy Polaków zamordowanych podczas rzezi wołyńskiej.

– Ja się urodziłem szczęśliwie dziesięć lat po tych mordach. Wydaje się, że to było bardzo dawno, ale to jest tylko dziesięć lat. Przez wiele lat nie mieliśmy nawet grobów. W Zaduszki zapalaliśmy znicze obcym ludziom, bo nie mieliśmy gdzie zapalić ich swoim bliskim – wspomina kompozytor.

Romanowska: To rodziny wołyńskie wywalczyły ekshumacje, a nie politycy

Spór o to, kto doprowadził do wznowienia ekshumacji polskich ofiar zbrodni wołyńskiej, nie ma nic wspólnego z rzeczywist…

Los dziadków pozostaje nieznany

Rodzina Dębskiego pochodzi z Kisielina na Wołyniu. To właśnie tam podczas wydarzeń z 11 lipca 1943 roku zginęli jego dziadkowie.

– To była ostatnia chwila życia moich dziadków. Nie było ich wtedy w kościele. Zostali uprowadzeni. Ich los do dziś pozostaje nieznany – mówi.

Jak podkreśla, rodzina nadal nie wie, gdzie zostali pochowani.

„Większość Ukraińców nie ma pojęcia”

Dębski uważa, że podstawowym problemem jest brak wiedzy o zbrodniach wołyńskich wśród Ukraińców.

– Trzeba przede wszystkim poinformować Ukraińców o tym, co się wydarzyło. Większość z nich w ogóle nie ma pojęcia, że taki temat istnieje – stwierdza.

Jego zdaniem warto byłoby przetłumaczyć najważniejsze polskie publikacje historyczne na język ukraiński i szeroko je udostępnić.

– To powinny być książki dostępne w sprzedaży albo nawet rozdawane za darmo. Trzeba uświadomić społeczeństwo, co naprawdę się wydarzyło – przekonuje.

Prof. Stanisław Stępień o Wołyniu: „Ofiary trzeba wydobyć z anonimowości”

Ekshumacje ofiar zbrodni wołyńskiej pozostają jednym z najważniejszych tematów w relacjach polsko-ukraińskich. Zdaniem p…

Dębski o ukraińskiej narracji

Kompozytor odniósł się również do sposobu, w jaki historia UPA funkcjonuje we współczesnej Ukrainie.

– Historycy ukraińscy znają te wydarzenia, ale często je bagatelizują albo próbują relatywizować. To fałszowanie historii – ocenia.

Według niego gloryfikowanie UPA może w przyszłości stać się problemem także dla samej Ukrainy.

– Jeżeli Ukraina będzie chciała wejść do Unii Europejskiej, będzie musiała zmierzyć się również z tą częścią swojej historii – mówi.

Wspomnienia ze Lwowa

Dębski przyznał, że kiedy opowiadał o losach swojej rodziny podczas występów we Lwowie, spotykał się przede wszystkim z niezrozumieniem.

– To było całkowite niezrozumienie. Ludzie patrzyli tak, jakby mówił o czymś zupełnie abstrakcyjnym – wspomina.

„To nie byli żadni polscy panowie”

Muzyk zwrócił uwagę na funkcjonujący w Ukrainie stereotyp tzw. polskich panów.

– Moja rodzina nie była żadnym ziemiaństwem. To byli zwykli chłopi, osadnicy i zubożała szlachta. Bardzo biedni ludzie. Określenie „polskie pany” w ogóle do nich nie pasowało – podkreśla.

Wraca do rodzinnych stron

Dębski wielokrotnie odwiedzał Kisielin razem z rodzicami. Jak opowiadał, z bólem obserwował niszczenie miejsc pamięci poświęconych polskim ofiarom.

Jednocześnie zwrócił uwagę na działalność osób, które społecznie dbają o dawne polskie cmentarze na Wołyniu.

– Motocykliści, często żołnierze czy policjanci, porządkują cmentarze i upamiętniają te miejsca. To bardzo ważna praca dla zachowania pamięci – zaznacza.