Brytyjski premier Keir Starmer podał się do dymisji

Keir Starmer był premierem Zjednoczonego Królestwa od 5 lipca 2024 roku, kiedy to otrzymał od króla Karola III misję utworzenia rządu po wygranych przez Partię Pracy wyborach parlamentarnych. Liderem Partii Pracy Starmer został po rezygnacji Jeremy’ego Corbyna; wyboru dokonano 4 kwietnia 2020 roku.

Keir Starmer jako premier zmagał się nie tylko z poważnymi problemami gospodarczymi, ale przede wszystkimi rosnącymi napięciami społecznymi i problemami z utrzymaniem porządku publicznego w kraju – skutkami wieloletniej polityki niekontrolowanej imigracji.

Southampton oczami Polki. „Po 20 nie wychodzę sama”

Polka mieszkająca od 10 lat w Southampton opowiada o codziennym życiu na południu Anglii, o Brexicie, bezpieczeństwie ko…

The Guardian: Skutek wewnątrzpartyjnego buntu i powrotu rywala

Dziennik „The Guardian” potwierdza, że decyzja Starmera o ustąpieniu ze stanowiska premiera i lidera Partii Pracy to bezpośredni skutek trwającej od kilku dni, intensywnej presji ze strony laburzystowskich parlamentarzystów oraz samych ministrów jego gabinetu. Gazeta jednoznacznie wskazuje moment zwrotny: powrót do Westminsteru jego głównego wewnątrzpartyjnego rywala, Andy’ego Burnhama, który wygrał wybory uzupełniające w okręgu Makerfield, co ostatecznie przypieczętowało los premiera i otworzyło Burnhamowi drogę do walki o przywództwo.

ITV News: Emocjonalne pożegnanie i fatalny rekord

Stacja ITV News szczegółowo zrelacjonowała oświadczenie Starmera. Dziennikarze zwracają uwagę na wyraźne emocje premiera, który łamiącym się głosem dziękował swojej żonie Victorii i nazwał kierowanie rządem „najdumniejszym momentem w życiu”. Starmer przyznał wprost, że partia dała mu do zrozumienia, iż nie jest już odpowiednią osobą do poprowadzenia jej do kolejnych wyborów generalnych. ITV podkreśla fakt historyczny: Starmer odchodzi niecałe dwa lata po swoim wielkim zwycięstwie wyborczym jako drugi najkrócej urzędujący laburzystowski premier w historii Wielkiej Brytanii. Stacja podaje też oficjalny harmonogram – wybór nowego lidera rozpocznie się 9 lipca i zakończy przed wrześniowym powrotem parlamentu z wakacji.

Sky News & The Observer: Kronika zapowiedzianego upadku

Media informacyjne rekonstruują ostatnie godziny przed dymisją. Jak podaje „The Observer” (który pisał o zakulisowych problemach już w wydaniu weekendowym), premier podczas narady w wiejskiej rezydencji Chequers ostatecznie doszedł do wniosku, że stracił kontrolę i nie jest w stanie dalej walczyć o przywództwo. Z kolei Sky News ujawnia skalę buntu za kulisami – ponad 100 posłów Partii Pracy otwarcie domagało się od Starmera zwolnienia fotela premiera, co całkowicie sparaliżowało funkcjonowanie rządu w obliczu fatalnych sondaży.

Perspektywa z USA – PBS News

Amerykańskie media, w tym PBS News, zwracają uwagę, że grunt pod dymisję Starmera palił się od dawna m.in. z powodu kontrowersji wokół nominacji politycznych (sprawa Petera Mandelsona) oraz nagłej dymisji ministry zdrowia. Odnotowano także przedwczesny komentarz prezydenta USA Donalda Trumpa na platformie Truth Social, który jeszcze przed oficjalnym wystąpieniem Starmera ogłosił jego polityczny koniec, twierdząc, że brytyjski premier „całkowicie zawiódł w kluczowych tematach imigracji oraz energii”.

Wielka Brytania stoi obecnie przed koniecznością powołania siódmego premiera w ciągu zaledwie dziesięciu lat. Do czasu wyłonienia nowego lidera Partii Pracy Starmer będzie pełnił obowiązki szefa rządu.