Abp Adrian Galbas: „Nigdy nie zwątpmy w Tego, który jest Światłem”

^{Abp Adrian Galbas/ fot. screen TVP1}

Hierarcha wygłosił swoje przesłanie w kaplicy Ośrodka dla Niewidomych w Laskach, nawiązując do symboliki liturgii Wigilii Paschalnej. „Wieczorny mrok, który jest wokół nas, będzie rozświetlony przez ogień, który zapłonie przed kościołem i który będzie przeniesiony do paschału” – mówił, podkreślając wymowę znaku światła Chrystusa Zmartwychwstałego.

Abp Galbas szeroko opisał różne oblicza „mroku”, które dotykają współczesnego człowieka.

Nie pozwalamy, aby ogarnął nas mrok tego świata; mrok wojen, prześladowań, mrok niestabilności, niepewności, goryczy

– zaznaczył, dodając, że równie realny jest „mrok nasz osobisty: mrok nieudanych związków, niedogadania, trudności, mrok hospicjum i szpitala, a w końcu mrok cmentarza”.

Jak zauważył, istnieje także głębszy wymiar tego doświadczenia: „mrok naszej duszy: mrok pustki, bezsmaku, bezsensu, beznadziei, mrok życia bez celu i bez miłości”.

Centralnym punktem orędzia była jednak perspektywa wiary. „W najmroczniejszym mroku jestem z Tobą, aby Cię wyprowadzać ku światłu” – przytoczył słowa Chrystusa, dodając osobiste wyznanie: „Wierzę, bo nie zniósłbym wiecznego mroku!”.

Nieprzypadkowe było także miejsce nagrania. Metropolita warszawski nazwał Laski „znakiem zmartwychwstania”, podkreślając duchowy wymiar doświadczenia osób niewidomych. „Ludzie stąd mają niewidzące oczy, ale nie mają mroku. Nie są w ciemności. Widzą dalej, więcej, wyraźniej i mocniej” – powiedział.

W tym kontekście przywołał postać bł. Róży Czackiej: „zamiast narzekać na mrok, rozpalała światło”, wskazując ją jako przewodniczkę dla tych, którzy „nie widzą duchowo”.

Orędzie zakończyło się apelem o wierność nadziei: „Nigdy nie zwątpmy w to Światło, a jeszcze bardziej w Tego, który jest Światłem świata i który jest z nami, choćby ciemne doliny naszego życia były nieskończenie długie i bardzo męczące”.