Trump po rozmowie z Putinem: „wojna niebawem się skończy”. Ropa po skoku do 120 USD nagle nurkuje

Posłuchaj całej relacji:

Mikołaj Murkociński relacjonuje, że wczorajsza rozmowa Donalda Trumpa z Władimirem Putinem miała mieć „techniczny charakter” i trwać około godziny. W centrum – jak mówi – były rynki energii: ceny ropy po gwałtownych wzrostach i ryzyko wynikające z blokady cieśniny Ormus. Podkreśla, że najpierw doszło do skoku cen (nawet do ok. 120 dolarów za baryłkę), a dopiero potem, po wieczornych sygnałach z USA, nastąpiło ostre cofnięcie.

Wczorajszy dzień przede wszystkim upłynął pod znakiem ogromnych wzrostów cen baryłki ropy naftowej, czy to w Stanach Zjednoczonych, czy też za baryłkę Brent – relacjonuje Murkociński.

W tej układance, jak dodaje, Putin może mieć powody do zadowolenia: rosnąca cena ropy oraz ewentualne „rozluźnienie sankcji” na eksport rosyjskiej ropy i gazu, jeśli Zachód zacznie łatać braki po Ormuzie.

Władimir Putin ma się z czego cieszyć (…) jeśli chodzi o ceny ropy i możliwe rozluźnienie sankcji

– zaznacza.

Rosja–Iran i „celne uderzenia” w Zatoce

Murkociński przywołuje też doniesienia „The Washington Post” o współpracy Rosji z Iranem przy danych wywiadowczych: chodzić miało o lokalizację amerykańskich celów w Zatoce Perskiej. W jego relacji kluczowe jest to, że część uderzeń wyglądała na wyjątkowo precyzyjne, jak na warunki tej wojny – i to każe łączyć kropki.

Być może wskazówki (…) posłużyły do tego, aby Irańczycy przeprowadzili bardzo celne uderzenia na obiekty wojskowe związane ze Stanami Zjednoczonymi

– relacjonuje.

Jednocześnie zwraca uwagę na paradoks polityczny: te doniesienia nie robią wrażenia na Trumpie, który mimo nich rozmawia z Putinem w tonie opisywanym jako „partnerski”.

„Wojna niebawem się skończy” i rynek natychmiast reaguje

Najmocniejszy punkt korespondencji to cytowane słowa Trumpa z CBS News: zapowiedź, że wojna „niebawem się skończy”. Murkociński podkreśla, że to zwrot zaskakujący, bo wcześniejsze sygnały z administracji sugerowały raczej konflikt liczony w tygodniach.

Wojna niebawem się skończy

– mówi Donald Trump, cytowany przez Murkocińskiego.

Rynek – w jego relacji – zareagował natychmiast, ale warto uchwycić chronologię: po wcześniejszym dziennym skoku cen nastąpiło mocne cofnięcie. Murkociński wskazuje, że po wypowiedziach Trumpa ropa zaczęła szybko tanieć, a skala zmienności w ciągu doby była wyjątkowa.

Brent tanieje o ponad 7%, WTI o niemal 7% (…) a przypomnę tylko, że wczoraj rano osiągnęły one nawet 120 dolarów, w związku z czym ogromna fluktuacja

– relacjonuje.

Murkociński wiąże to z narastającymi kosztami wojny: skokami cen energii, napięciem na giełdach i presją, która zaczyna być odczuwalna także przez Amerykanów.

Koszty tej wojny zaczęły być coraz bardziej odczuwalne, również dla zwykłych Amerykanów

– mówi.

„Ogień i furia” – Trump wraca do groźby

Ważnym kontrapunktem jest drugi zestaw słów Trumpa: groźba „śmierci, ognia i furii”, jeśli Iran będzie blokował Ormuz. Murkociński podkreśla, że ta retoryka stoi w sprzeczności z weekendowym bagatelizowaniem problemu przez Trumpa, gdy mówił, że USA mają „bardzo dużo ropy” i poradzą sobie z krótką zwyżką cen.

Jeżeli Iran będzie blokował cieśninę Ormus, wówczas na Irańczyków spadnie śmierć, ogień i furia

– relacjonuje Murkociński.

Pęknięcie na linii USA–Izrael

Jednym z najbardziej znaczących wątków w relacji jest pojawiająca się różnica interesów między Waszyngtonem a Tel Awiwem. Murkociński przywołuje doniesienia Axios: Trump miał być niezadowolony z izraelskich uderzeń w infrastrukturę naftową Iranu. Powody mają być dwa: efekt paniki na rynkach i koszt wizerunkowy.

Donald Trump miał być bardzo niezadowolony z bombardowań infrastruktury naftowej wokół Teheranu

– relacjonuje.

W jego ocenie jest tu też sprzeczność strategiczna: jeśli Trump wzywa Irańczyków do obalenia reżimu, to jednoczesne niszczenie infrastruktury, która będzie potrzebna „dzień po”, podcina ten przekaz.

Izrael zostaje, USA mogą wyjść. A Amerykanie są coraz bardziej przeciw

Murkociński kończy porównaniem: Stany Zjednoczone mogą opuścić teatr wojny, Izrael – nie. I to może przesuwać ciężar działań w stronę izraelską. Jednocześnie wskazuje na erozję poparcia w USA: większość Amerykanów ma sprzeciwiać się wojnie, choć trwa dopiero kilkanaście dni.

53% Amerykanów sprzeciwia się tym działaniom wojennym

– mówi.

Dodaje też wniosek z sondażu Golab: po raz pierwszy więcej Amerykanów sympatyzuje z Palestyńczykami niż z Izraelem.

Po raz pierwszy w historii więcej Amerykanów sympatyzuje z Palestyńczykami niż z Izraelem

– relacjonuje Murkociński.

/ad