Marcin Przydacz / Fot. Konrad Tomaszewski
Posłuchaj całej rozmowy:
Marcin Przydacz, minister w Kancelarii Prezydenta i były wiceminister spraw zagranicznych, podsumował cztery lata od rozpoczęcia pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę.
Świat nie może mieć już wątpliwości, że Rosja jest państwem neokolonialnym i agresywnym. To, o czym Polska mówiła od lat, stało się faktem
– podkreślił.
Zdaniem Przydacza Polska umocniła swoją pozycję jako państwo trafnie diagnozujące zagrożenie ze strony Rosji. Wzrosła także obecność sojusznicza na terytorium Polski oraz poparcie społeczne dla inwestowania w bezpieczeństwo.
Straciliśmy poczucie błogości, że wojna już nigdy do Europy nie wróci. Dziś wiemy, że nie atakuje się silnych
– mówił.
Minister przyznał, że pierwsze miesiące wojny przyniosły bezprecedensową solidarność Polski z Ukrainą. Jednak z czasem – jego zdaniem – zabrakło po stronie ukraińskiej zrozumienia, że wsparcie nie jest bezwarunkowe.
Polacy mają swoją wrażliwość i oczekiwania. Dotyczą one ekshumacji ofiar ludobójstwa wołyńskiego, kwestii gospodarczych czy stabilności rynku rolnego
– wskazał.
Ocenił, że po grudniowej wizycie prezydenta Wołodymyra Zełenskiego w Warszawie atmosfera nieco się poprawiła, a strona ukraińska zaczęła wykonywać pierwsze gesty w odpowiedzi na polskie postulaty.
Przydacz uważa, że w pierwszych tygodniach wojny najważniejsze było przetrwanie państwa ukraińskiego.
Głównym celem było to, aby Ukraina się obroniła. Dopiero później należało używać bardziej asertywnego języka
– zaznaczył.
Minister odniósł się również do programu SAFE. Podkreślił, że jest to pożyczka, która wiąże się z warunkowością i możliwością blokowania środków przez instytucje unijne.
To zastrzyk pieniędzy, ale pytanie, czy chcemy oddawać decyzyjność w sprawie bezpieczeństwa poza Polskę
– mówił.
Zapewnił, że prezydent podejmie decyzję po analizie argumentów „za i przeciw”, a nie pod wpływem emocji.
Przydacz wyjaśnił, że udział w tzw. Radzie Pokoju był wyrazem troski o interes państwa polskiego.
Lepiej być obecnym przy stole niż grać antyamerykańską kartą
– ocenił, wskazując, że wszystkie państwa wschodniej flanki NATO były reprezentowane.
W kontekście napięć wokół Iranu zaznaczył, że obecność militarna USA w regionie ma przede wszystkim charakter nacisku dyplomatycznego, choć nie wykluczył scenariusza „chirurgicznych działań”, jeśli rozmowy nie przyniosą efektu.
/ad
