Małgorzata Gosiewska / Fot. Konrad Tomaszewski, Radio Wnet
Rozmówczyni Wojciecha Jankowskiego. Dmytro Antoniuka i Pawła Bobołowicza wspomina, że po wybuchu wojny kwestia pomocy masom uchodźców była dla niej oczywistym wyborem człowieczeństwa. Polityk bez zwłoki uruchomiła coś na kształt filii biura poselskiego na granicy z Ukrainą.
Pamiętam tysiące ludzi zmierzających do granicy, w olbrzymiej ciągnącej się kolejce, w śniegu, w deszczu, zmarznięci, przerażeni, płaczące dzieci
– mówi Gosiewska.
Jak podkreśla, szczególnie jedna scena z tamtego okresu wryła jej się w pamięć.
Szła w kierunku granicy rodzina. Osoba starsza, młoda kobieta, młody mężczyzna i dwójka dzieci. W pewnym momencie zatrzymali się. Mężczyzna pożegnał swoją mamę albo teściową, uściskał żonę, wycałował dzieci, odwrócił się w kierunku Ukrainy i zdecydowanym krokiem poszedł w kierunku wojny
– mówi Małgorzata Gosiewska.
https://wnet.fm/2026/02/24/kto-zostanie-ze-mna-lwow-w-dniu-gdy-wybuchla-wojna-wspomnienie-b-konsul-generalnej-rp/
Posłanka dodaje, że kiedy mijała mężczyznę, ten płakał.
On się już nie obejrzał, by nie pokazać tej słabości. Ale szedł i płakał. Szedł dzielnie. Szedł walczyć za swoją ojczyznę. To sceny, których do końca życia nie zapomnę. Wiem, że teraz nastroje są zupełnie inne. To proces gotowania żaby, czyli oswajania polskiego społeczeństwa we wrogości do Ukrainy
– diagnozuje niebezpieczną tendencję gość Radia Wnet.
jbp/
