W historycznym głosowaniu Sejm Rzeczypospolitej Polskiej zdecydował o nowym obliczu izby niższej. Włodzimierz Czarzasty, prominentny polityk Nowej Lewicy i wieloletni współprzewodniczący partii, został wybrany na stanowisko marszałka Sejmu. Decyzja zapadła we wtorek, 18 listopada 2025 roku, w tajnym głosowaniu, w którym uzyskał 236 głosów poparcia przy 209 głosach przeciwnych i dwóch wstrzymujących się. To rezultat porozumienia koalicyjnego, w ramach którego po dwóch latach sprawowania urzędu przez Szymona Hołownię (z Polski 2050) pałeczkę przejmują przedstawiciele Lewicy.
Zmiana na fotelu marszałkowskim oznacza nie tylko rotację w ramach sojuszu rządzącego – obejmującego Koalicję Obywatelską, PSL, Polskę 2050 i Nową Lewicę – ale także potencjalne przesunięcia w dynamice prac parlamentarnych. Czarzasty, znany z twardego stylu negocjacji, zapowiedział powrót do praktyk dyscyplinujących legislację. Mowa tu o reaktywacji tzw. „zamrażarki” – mechanizmu blokującego projekty ustaw w przypadku braku porozumienia w komisjach. To rozwiązanie, zniesione za kadencji Hołowni, miało na celu usprawnienie procesu legislacyjnego, ale krytycy zarzucali mu faworyzowanie rządu. Nowy marszałek podkreśla, że jego priorytetem będzie efektywność obrad i ochrona interesów koalicji przed atakami opozycji.
Wybór Czarzastego spotyka się z mieszanymi reakcjami. Zwolennicy chwalą jego doświadczenie medialne i polityczne, podkreślając, że wzmocni to pozycję Lewicy w rządzie. Opozycja, zwłaszcza z prawej strony, krytykuje decyzję jako krok w stronę „starej polityki”, wskazując na kontrowersje wokół przeszłości kandydata. Niezależnie od sporów, Czarzasty staje się kluczową figurą w kształtowaniu agendy Sejmu na najbliższe miesiące, gdy izba zmierzy się z projektami dotyczącymi gospodarki, bezpieczeństwa i reform społecznych.
Komunistyczna przeszłość Czarzastego
Włodzimierz Czarzasty urodził się 3 maja 1960 roku w Warszawie. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, co ukształtowało jego karierę w mediach i polityce. Wczesne lata aktywności publicznej naznaczone są silnymi powiązaniami z systemem komunistycznym: w latach 1983–1990 był aktywnym członkiem Socjalistycznego Związku Studentów Polskich (SZSP), organizacji młodzieżowej pod patronatem władz PRL, a od 1983 roku należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). W tym okresie pełnił funkcje w strukturach partyjnych, co budziło później kontrowersje – Czarzasty publicznie bagatelizował realia komunizmu w Polsce, twierdząc, że nie istniał tu pełny system totalitarny, a nawet chwalił Armię Czerwoną jako „wyzwolicieli” kraju.
