Rodzina poinformowała, że Cheney odszedł z powodu powikłań po zapaleniu płuc i wieloletnich problemów z sercem.
Polityk Partii Republikańskiej przez niemal czterdzieści lat znajdował się w centrum władzy w Waszyngtonie. Zaczynał jako szef personelu Białego Domu w administracji Geralda Forda, później zasiadał w Kongresie, a w latach 1989–1993 był sekretarzem obrony u prezydenta George’a H. W. Busha, nadzorując m.in. operację „Pustynna Burza”.
Największy wpływ Cheney wywarł jednak jako wiceprezydent w administracji George’a W. Busha (2001–2009). Po atakach z 11 września był jednym z głównych architektów amerykańskiej „wojny z terroryzmem” – popierał inwazję na Irak, rozbudowę systemu bezpieczeństwa wewnętrznego i stosowanie kontrowersyjnych metod przesłuchań.
Dla zwolenników był uosobieniem skutecznego przywództwa w czasach zagrożenia; dla krytyków – symbolem nadużyć władzy i erozji wolności obywatelskich.
