Ewa Stankiewicz-Jørgensen: remont Tu-154 w Samarze był częścią projektu zamachu

Dlaczego Samara jest kluczowa

W rozmowie na antenie Radia Wnet najmocniej wybrzmiewał wątek remontu samolotu w Samarze. Ewa Stankiewicz-Jørgensen przekonuje, że właśnie ten etap powinien być traktowany jako jeden z centralnych elementów całej sprawy. Jej zdaniem nie chodziło o zwykły wybór miejsca naprawy, lecz o decyzję, która od początku budziła poważne wątpliwości.

Samara nie remontowała żadnych samolotów. Tam były zakłady produkcyjne i to militarne, z dostępem do materiałów wybuchowych, z dostępem do broni, z dostępem do wyposażenia militarnego

– mówi Ewa Stankiewicz-Jørgensen.

W jej ocenie samo skierowanie samolotu właśnie tam było decyzją rażąco sprzeczną z logiką bezpieczeństwa. W rozmowie przywołuje też dokumenty i wcześniejsze sygnały, które mają wskazywać, że wybór Samary nie był przypadkowy.

Katastrofa smoleńska. Brutalna i przerażająca relacja brata ciotecznego Jarosława Kaczyńskiego z miejsca tragedii

Jan Maria Tomaszewski w archiwalnej rozmowie z Radiem Wnet wracał do 10 kwietnia 2010 roku. Jego relacja jest pełna dras…

Decyzja o remoncie przed przetargiem

Stankiewicz-Jørgensen zwraca uwagę, że – jak mówi – informacja o przyszłym skierowaniu samolotu do Samary miała pojawić się w wewnętrznej korespondencji jeszcze przed formalnym rozstrzygnięciem przetargu, a nawet przed jego ogłoszeniem. To właśnie ten moment uważa za szczególnie istotny.

Kilka dni po spotkaniu Ławrowa z Tuskiem w 2008 roku już pojawia się w wewnętrznych mailach informacja firm, które w przyszłości skierują ten samolot do Samary na remont

– mówi.

Dodaje, że to właśnie z tego powodu decyzja o remoncie powinna zostać dokładnie prześwietlona nie tylko technicznie, ale i politycznie. W jej ocenie nie był to zwykły proces administracyjny, lecz działanie, które powinno być analizowane jako część szerszego łańcucha decyzji.

„Już we wrześniu, na jesieni, ta decyzja o zamachu nie tylko że jest podjęta, ale jest wdrażana, cały ten projekt w 2008 roku” – twierdzi Stankiewicz-Jørgensen.

Rozmówczyni przywołuje też list ministra Aleksandra Grada do ministra Bogdana Klicha jako jeden z dokumentów pokazujących, że zastrzeżenia wobec Samary pojawiały się już wtedy. Jej zdaniem brak konsekwencji po takich sygnałach jest jednym z najpoważniejszych problemów całej sprawy.

Kinga Hałacińska o Smoleńsku i Katyniu: ta rana wciąż się nie zabliźniła

– Ta przeszłość czasami staje się teraźniejszością – mówi Kinga Hałacińska, przypominając o Katyniu, Smoleńsku i współcz…

Rola Donalda Tuska

W tej samej rozmowie Ewa Stankiewicz-Jørgensen bardzo wyraźnie wskazuje na Donalda Tuska jako jedną z osób, których działania powinny zostać – w jej ocenie – szczegółowo zbadane. Łączy ten wątek właśnie z decyzjami dotyczącymi Samary i z szerszym łańcuchem decyzji poprzedzających katastrofę.

Bardzo należałoby przede wszystkim zbadać rolę Donalda Tuska w doprowadzeniu do śmierci prezydenta Polski profesora Lecha Kaczyńskiego

– mówi.

Stankiewicz-Jørgensen wskazuje, że właśnie rola premiera w decyzjach poprzedzających tragedię powinna być – jej zdaniem – jednym z głównych przedmiotów śledztwa.

Rola Bronisława Komorowskiego

Równie mocno wybrzmiewa wątek Bronisława Komorowskiego. Stankiewicz-Jørgensen przekonuje, że jego aktywność sprzed katastrofy i po niej nie została dostatecznie wyjaśniona. W rozmowie mówi zarówno o kontaktach z rosyjskimi władzami, jak i o późniejszych decyzjach dotyczących państwa i wojska.

Rola Komorowskiego tutaj jest w ogóle niedotknięta i niewyjaśniona

– stwierdza.

W jej ocenie właśnie ten obszar wymaga dziś osobnego, bardzo dokładnego zbadania. Dodaje, że chodzi nie tylko o same kontakty i decyzje polityczne, ale także o ich skutki dla funkcjonowania państwa po katastrofie.

16 lat po Smoleńsku. „Rana się nie zabliźni”

Po 16 latach od katastrofy smoleńskiej wciąż nie ma jednoznacznych ustaleń – ocenia dziennikarz Marek Pyza.

„Rola jego w przejęciu struktur państwa, rola jego w nominowaniu wszystkich szefów rodzajów wojsk w Polsce, rola jego w przekierowaniu państwa polskiego po zamachu na kurs prorosyjski – jest czymś tak znamiennym, jest do zbadania” – mówi Stankiewicz-Jørgensen.