„Silnego człowieka na prawicy mamy tylko jednego”. Orzeł o starciu Nawrocki–Tusk

Posłuchaj całej rozmowy:

W audycji „Wieczór Wnet” Józef Orzeł naszkicował obraz polskiej sceny politycznej, w którym główna linia sporu przebiega już nie między Donaldem Tuskiem a Jarosławem Kaczyńskim, ale między premierem a prezydentem.

– Prezydent komunikuje, że jest ważniejszym przeciwnikiem rządu niż jakiś Kaczyński z PiS-u

– stwierdza Orzeł.

Jego zdaniem Karol Nawrocki naturalnie wyrasta na patrona szeroko rozumianej prawicy. Nie tylko dlatego, że pełni urząd prezydenta, ale dlatego, że w praktyce potrafi postawić granice rządowi – zarówno w polityce krajowej, jak i zagranicznej.

„W dronach są najlepsi na świecie”. Józef Orzeł o przemysłowym skoku Ukrainy

Spór o G20 i Mercosur – rolnictwo w centrum konfliktu

Symbolicznym przykładem jest spór o reprezentowanie Polski na szczycie G20. Zaproszenie dla prezydenta – jak zauważa Orzeł – jest odbierane jako sukces Pałacu Prezydenckiego i wzmocnienie pozycji Karola Nawrockiego na arenie międzynarodowej. To z kolei budzi nerwowość po stronie rządu.

Drugą linią konfliktu jest kwestia umowy handlowej Mercosur. Orzeł przypomina informacje o tym, że prezydentowi udało się zbudować mniejszość blokującą, niechętną porozumieniu grożącemu europejskiemu – w tym polskiemu – rolnictwu. Tymczasem, jak wskazuje, rząd Donalda Tuska może ostatecznie poprzeć tę umowę.

– To by oznaczało, że kolega Donald Tusk własnoręcznie zamordował polskie rolnictwo. Może na raty, ale skutecznie

– komentuje.

Taka rozbieżność – prezydent po stronie rolników, rząd po stronie „dealów” z Brukselą – jego zdaniem nieuchronnie przełoży się na polityczną wojnę w Polsce. Szczególnie, jeśli głos wsi i mieszkańców mniejszych miejscowości zacznie wyraźnie opowiadać się po stronie Pałacu Prezydenckiego.

Olga Semeniuk-Patkowska: Kurski działa dzisiaj przeciwko prawicy

Media, narracja i oskarżenia Tuska pod adresem prezydenta

Spór toczy się też o narrację. Donald Tusk, mówiąc w Brukseli, apelował do „obiektywnych mediów”, by nie przedstawiały sytuacji jako konfliktu między premierem a prezydentem, a raczej jako problem „nadużywania władzy i kompetencji” przez głowę państwa.

– Jak się to odwróci, to będzie bliżej prawdy – ironizuje Orzeł.

Prezydent – w jego ujęciu – nie tylko broni swoich prerogatyw, ale buduje wokół siebie zespół, który jest w stanie skutecznie odpierać ataki. Orzeł zwraca uwagę na wyraźny podział ról w Pałacu Prezydenckim: Marcin Szefczak (Szefner-Nakier) odpowiada za ruchy polityczne, a szef Kancelarii, Zbigniew Bogucki, „daje odpór” rządowi i większości sejmowej.

– Bogucki na każdym posiedzeniu Sejmu chłoszcze Tuska i miesza go z błotem

– opisuje Orzeł, dodając, że premier „gotuje się w sobie” i w odpowiedzi sięga po coraz ostrzejszą retorykę, włącznie z sugestiami Trybunału Stanu.

Zdaniem publicysty, to właśnie Bogucki stał się twarzą instytucjonalnego oporu wobec rządu – sprawnym organizatorem kancelarii i równocześnie mocnym, merytorycznym głosem w debacie publicznej.

„Poza kompetencjami”. Trybunał Konstytucyjny nie uznaje decyzji TSUE

Orzeł: lider prawicy rodzi się w Pałacu Prezydenckim

Na tym tle słabo wygląda – w jego ocenie – strategia Donalda Tuska, który próbuje wysyłać kolejnych „giermków” do walki z prezydentem: Radosława Sikorskiego, Włodzimierza Czarzastego, ministra sprawiedliwości i jego zastępców. Żaden z nich nie zbudował trwałej przewagi w tym sporze.

Orzeł podkreśla, że konflikt między rządem a Pałacem Prezydenckim ma konsekwencje wykraczające poza bieżące „pyskówki”. Chodzi o przyszły kształt całej prawicy. PiS – jak diagnozuje – przeżywa najpoważniejszy kryzys w swojej historii, rośnie Konfederacja, a scena po prawej stronie staje się coraz bardziej rozdrobniona.

W tej sytuacji ktoś będzie musiał usiąść do stołu z różnymi odłamami prawicy – PiS, Konfederacją, środowiskiem Grzegorza Brauna – i spróbować zbudować wspólny projekt po wyborach.

– Te negocjacje będą szalenie trudne. Ktoś musi wziąć patronat nad tym stołem, a silnego człowieka na prawicy mamy tylko jednego – prezydenta Nawrockiego

– ocenia.

Przyszłość prawicy po PiS? Orzeł o możliwym scenariuszu

W jego przewidywaniach to nie Nowogrodzka, ale Pałac Prezydencki może stać się miejscem, gdzie powstanie przyszła architektura prawej strony sceny politycznej.

To oznacza, że spór Nawrocki–Tusk nie jest jedynie konfliktem o kompetencje czy protokół dyplomatyczny. To walka o to, kto będzie wyznaczał kierunek polskiej polityce – zarówno w relacjach z Unią Europejską, jak i wewnątrz obozu, który wciąż marzy o odzyskaniu władzy.

/ad