W latach 1965–1968 była pracownikiem naukowym Zakładu Socjologii Politechniki Warszawskiej oraz współtwórczynią pierwszego podręcznika dla studentów „Socjologia pracy”. W latach 1968–1989 pracowała jako psycholog i dyrektor w Poradni Wychowawczo-Zawodowej w Warszawie oraz jako biegła w sądzie dla nieletnich. Była członkiem komisji w Ministerstwie Oświaty, zajmującej się problematyką młodzieży niepełnosprawnej. Pracowała także w młodzieżowym telefonie zaufania, gdzie zajmowała się nadzorem merytorycznym nad pracami poradni na terenie województwa warszawskiego.
Była członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
Jest autorką licznych publikacji prasowych dotyczących problemów dzieci i młodzieży. Przez dwa lata współpracowała z telewizyjnym programem „Decyzje 15-latków”.
W latach 1989–1990 pracowała w Biurze Interwencji Senatu. W 1990 roku nadzorowała przebieg wyborów prezydenckich w województwie bydgoskim jako przedstawiciel Senatu w Państwowej Komisji Wyborczej.



