Mec. Artur Wdowczyk: Wymiar sprawiedliwości? Tu nie ma czego ratować!

Rozmowę o kondycji wymiaru sprawiedliwości mec. Artur Wdowczyk rozpoczyna od stwierdzenia, że już o zarania polskiej niepodległości popełniono kolosalny błąd, dotyczący ustawy zasadniczej.

W 1989 r. jedyną legalną konstytucją była konstytucja z 1935 roku. Mieliśmy prezydenta Kaczorowskiego i nie musieliśmy nikogo wybierać. Jego kadencja trwała. Ale ktoś wpadł na pomysł, że będzie lakierował PRL. Jak się lakieruje coś, co śmierdzi od wewnątrz, co jest zgniłe, to takie są tego efekty

– ocenia prawnik.

Nawiązując do obecnego kryzysu wokół Krajowej Rady Sądownictwa Wdowczyk zauważa, że organ ten u zarania został wymyślony zapewne po to, by nie doszło do rozliczeń sędziów, którzy skazywali opozycjonistów.

To trzeba powiedzieć sobie wprost. To jest grzech pierworodny

– mówi adwokat.

Paraliż w sądach

Diagnozując stan obecny sądownictwa Artur Wdowczyk stwierdza bez ogródek: ten system już prawie nie działa.

Jeżeli składam pozew i najbliższy termin mam za rok czy półtora roku, to to już nie działa. Więc nie ma za bardzo czego ratować. Po drugie: sędziowie i prokuratorzy nie ponoszą żadnej odpowiedzialności. To jest chore. Przypomnę sprawę Tomasza Komendy. Kiedyś policzyłem, że około 15 sędziów orzekało w sumie w tej sprawie. Nikt nie poniósł żadnej odpowiedzialności, a po 20 latach Skarb Państwa wypłacił mu 18 milionów złotych. To jest chore!

– punktuje polską Temidę mecenas.

Piotr Turek: Prokuratura została zdestabilizowana, a na horyzoncie nie widać rozwiązania

Artur Wdowczyk uważa, że „Komendów”, ofiar sędziów i prokuratorów jest znacznie więcej. Stoi na stanowisku, że prawnicy – funkcjonariusze publiczni powinni być ubezpieczani od skutków swoich błędów.

Lekarz leczy i popełnia błędy. Ma ubezpieczenie. Ja też mam ubezpieczenie. Ubezpieczmy też sędziów i prokuratorów, ale przede wszystkim wprowadźmy odpowiedzialność, bo jak nie ma odpowiedzialności, to mamy to, co mamy

– mówi.

Ukoronowanie zawodu prawniczego

Na uwagę Jakuba Pilarka, że takie podejście mogłoby być karkołomne w przypadku spraw gospodarczych, w których pojawiają się olbrzymie kwoty, Artur Wdowczyk odnosi się do kwestii doświadczenia sędziów.

Postuluję prostą rzecz: żeby sędziami zostawali najlepsi. Czyli osoby, które co najmniej 15 lat pracują w innym zawodzie. I wtedy można naprawdę sprawdzić, czy ktoś jest godny tego, by być sędzią. A my dziś żyjemy w jakimś matrixie. Idziemy do sądu gospodarczego, gdzie sędzią jest ktoś, kto nigdy nie wystawił faktury. Co on wie o obrocie gospodarczym?

– pyta retorycznie prawnik.

Wysłuchaj całej rozmowy z mec. Arturem Wdowczykiem! W niej m.in. relacja adwokata z postępowania z pozwu prof. Wojciecha Roszkowskiego przeciwko minister Barbarze Nowackiej!

jbp/

„Monty Python polskiego sądownictwa” – obrońca ks. Olszewskiego o jego procesie