Muzyczna podróż do Hiszpanii. Debiutanckie albumy Julii Kalinowskiej i Szymona Soliwody

Wspólna droga Julii i Szymona

Julia Kalinowska i Szymon Soliwoda poznali się podczas studiów na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Choć kształcili się na różnych specjalnościach- ona w klasie fortepianu, on w klasie gitary, szybko odkryli wspólne zainteresowanie muzyką hiszpańską.

Odkryliśmy razem, słuchając muzyki któregoś wieczoru, Joachim Turina, który właśnie skomponował pierwszy utwór na mojej płycie. On ma taką sonatę gitarową, która jest wśród gitarzystów bardzo poważana, bardzo znana, często wykonywana. […] Wpadliśmy właśnie na sonatę turinę, tylko że fortepianową – opowiada Julia.

Jak wspominają, inspiracje pojawiły się jeszcze w czasie studiów. Jednym z impulsów był koncert absolwenta uczelni, który po edukacji w Warszawie kontynuował naukę flamenco w Sewilli. To właśnie wtedy zaczęli coraz głębiej poznawać hiszpańską kulturę muzyczną i odkrywać repertuar wykraczający poza najbardziej znane dzieła gitarowe.

Jedna inspiracja i dwa albumy

Efektem tej fascynacji są dwa solowe albumy: gitarowy „Roots” Szymona Soliwody oraz fortepianowy debiut Julii Kalinowskiej. Choć każde z nich podążyło własną artystyczną drogą, oba wydawnictwa łączy wspólny mianownik- muzyka Hiszpanii.

Wpadliśmy na trop nagrania solowych płyt przez to, że są to nasze debiuty i mamy różne podejście do muzyki i chcemy je zaprezentować publiczności. Różne rzeczy nas inspirowały i różna muzyka. Natomiast mamy też w programie utwory na duet, właściwie nawet kilka dużych utworów.

Wykonujemy koncerty gitarowe z redukcją fortepianową, czyli nie z orkiestrą, tylko właśnie w formie duetowej. I to jest duża część naszego repertuaru literowego. Tam oba instrumenty współgrają, więc nie jest to rola fortepianu akompaniująca, a wspólnie tworzymy tę przestrzeń muzyczną. Natomiast myślę, że płyty duetowe dopiero za jakiś czas – mówi Szymon.

Jak podkreślają muzycy, od początku zależało im na pokazaniu dwóch różnych spojrzeń na tę samą kulturę. Ich debiuty nie są konkurencyjne, wzajemnie się uzupełniają, prezentując bogactwo hiszpańskiego repertuaru z perspektywy dwóch instrumentów.

Najbliższy koncert, który się odbędzie, będzie w Mińsku Mazowieckim 28 sierpnia o 20.30. Wykonamy na scenie plenerowej utwory z obu płyt i może też wykonamy coś razem. […] To jest w ramach cyklu PCKiA, czyli Powiatowe Centrum Kultury i Aktywności i Przyjaciele – mówi Julia.

Chopin w zamkach Jury. Wyjątkowy festiwal muzyczny w Ojcowie przyciąga melomanów i turystów

Zamkowe mury, historyczny fortepian i muzyka Fryderyka Chopina. W Małopolsce trwa festiwal, który łączy kulturę, histori…

Hiszpańska muzyka to nie tylko flamenco

Julia Kalinowska zwraca uwagę, że muzyka fortepianowa hiszpańskich kompozytorów wciąż pozostaje mało znana. Najczęściej Hiszpania kojarzy się z gitarą i flamenco, tymczasem twórcy tacy jak Isaac Albéniz, Enrique Granados, Joaquín Turina czy Manuel de Falla stworzyli wyjątkową narodową szkołę kompozytorską. Czerpali inspirację z lokalnych tańców, rytmów i muzyki ludowej, przenosząc je na sale koncertowe i nadając im klasyczną formę.

Mam wrażenie, że właściwie dla większości słuchaczy muzyki klasycznej hiszpańscy kompozytorzy są nieznani i ja próbuję trochę to przełamać. Hiszpania kojarzy się zawsze z gitarą, flamenco i z piłką nożną. No a tutaj okazuje się, że był na przykład taki Izaak Albanis, był Joaquin Turina, był Manuel de Falla, Enrique Granados – opowiada Julia Kalinowska.

Muzycy porównują to zjawisko do działalności polskich kompozytorów narodowych. Podobnie jak Fryderyk Chopin stylizował mazurki i polonezy, tak hiszpańscy twórcy wykorzystywali flamenco i regionalne tańce jako inspirację dla muzyki artystycznej.

Rytmy flamenco

 Dla obojga artystów flamenco pozostaje jednym z najważniejszych źródeł inspiracji. Jak podkreślają, flamenco to znacznie więcej niż gitara. To sztuka łącząca muzykę, śpiew, taniec i rytm tworzony nawet przez same dłonie. Charakterystyczne „palmas”, czyli rytmiczne klaskanie, stanowi jeden z podstawowych elementów tej tradycji.

We flamenco naszym instrumentem będą też dłonie, czyli palmas. Palmiści to są ci muzycy, którzy wykorzystują dłonie jako instrument. Z różnych powodów, aby włączyć się do całego procesu twórczego, czyli ktoś gra na gitarze, ktoś klaszcze, ktoś śpiewa, ktoś tańczy. Można powiedzieć, że flamenco to jest taka synkretyczna dziedzina. Więc tam współistnieją wszystkie te kierunki. Palmas to jest podstawa tak naprawdę tego naszego grania na instrumentach – opowiadają.

Rytm, który jest we flamenco właściwie można powiedzieć, że to jest to podstawa. Dlatego, że nie wiadomo co zagrać, dopóki nie wiadomo jakie mamy palo, bo te rytmy się nazywają palos. Wyróżniamy różne typy tych palos. W zależności od gatunku. […] I też zależnie od regionu wykonuje się inaczej – mówią goście.

Nie tylko hiszpańscy kompozytorzy

Choć obecnie ich twórczość koncentruje się wokół muzyki hiszpańskiej, oboje podkreślają, że inspirują ich także polscy kompozytorzy. Oprócz oczywistego odniesienia do Fryderyka Chopina wymieniają między innymi Henryka Mikołaja Góreckiego oraz Aleksandra Tansmana.

Hiszpania pozostaje dziś ich najważniejszą muzyczną fascynacją. Zarówno na fortepianie, jak i na gitarze starają się pokazać, że klasyczna muzyka tego kraju kryje znacznie więcej niż tylko znane melodie flamenco i gitarowe brzmienia.

Najbliższy koncert Julii Kalinowskiej i Szymona Soliwody odbędzie się 28 sierpnia w Mińsku Mazowieckim w ramach cyklu organizowanego przez Powiatowe Centrum Kultury i Aktywności. Artyści zaprezentują utwory z obu swoich albumów, a publiczność usłyszy również wspólne wykonania przygotowane specjalnie na tę okazję.

„Nowy Romantyzm” na Krakowskim Przedmieściu. Malarstwo olejne i słowiańskie motywy w Warszawie

W Warszawie, w kamienicy przy Krakowskim Przedmieściu 79 (pierwsze piętro), tuż obok redakcji Radia Wnet, prezentowana j…