Historia jako ostrzeżenie

Piotr Witt już na początku zaznacza, że błędy polityczne najłatwiej analizować na przykładach z przeszłości.

– To bardzo dobrze, jeżeli własne błędy czegoś nas nauczą, ale znacznie taniej wypada nauka na błędach cudzych. Na prawicy polskiej doszło do historycznego rozłamu. Z tej okazji radziłbym politykom zapoznać się z okolicznościami dojścia do władzy François Mitterranda przed laty. Nieszczęście Francji może wielu niejednego nauczyć – mówi.

Punktem wyjścia staje się więc nie sama ocena współczesnej sytuacji politycznej, lecz próba pokazania mechanizmu, który – zdaniem autora – może powtórzyć się również w Polsce.

AfD idzie po władzę w Niemczech. Krzysztof Rak: „Trzęsienie ziemi jest kwestią czasu”

– To nie jest chwilowy skok, tylko trwały i bezdyskusyjny trend – mówi w rozmowie z Radiem Wnet analityk Krzysztof Rak z…

Konflikt, który otworzył drogę Mitterrandowi

Centralnym elementem komentarza jest opis relacji pomiędzy urzędującym prezydentem Valérym Giscardem d’Estaingiem a Jacques’em Chirakiem. Początkowo obaj współpracowali, jednak z czasem ich polityczne ambicje doprowadziły do otwartego konfliktu.

Autor przypomina, że po odejściu z funkcji premiera Chirac zaczął rywalizować z Giscardem również o przywództwo na prawicy. Punktem kulminacyjnym okazały się wybory prezydenckie z 1981 roku.

– Przed drugą turą Chirac, lider prawicy, nie poparł ustępującego prezydenta. Ograniczył się do zalecenia: „Niech każdy głosuje według własnego uznania”. To było jednoznaczne z poparciem udzielonym Mitterrandowi – mówi autor.

Jak podkreśla, konsekwencją tej decyzji było zwycięstwo kandydata lewicy.

– W rezultacie wybory 1981 roku wygrał socjalokomunista, który w następnych latach zrujnował Francję – dodaje.

Ambicje ważniejsze od wspólnego celu

Zdaniem autora, aby zrozumieć francuską politykę tamtego okresu, nie wystarczy analizowanie programów czy różnic ideowych. Znacznie większą rolę odegrały osobiste ambicje liderów.

– Aby zrozumieć dramatyczne zwroty akcji na francuskiej scenie politycznej, nie wystarczy znajomość walk partyjnych, konkurencji, programów i idei. Trzeba jeszcze dobrze prześledzić powiązania personalne aktorów tej niewielkiej trupy, gdzie ambicje osobiste górują bardzo często nad interesem ogółu – wskazuje.

To właśnie ten mechanizm autor uznaje za najbardziej aktualny również w odniesieniu do współczesnej sytuacji politycznej.

Przestroga dla polskiej prawicy

Komentarz kończy się jednoznacznym przesłaniem skierowanym do polskich polityków.

Autor nie ukrywa, że przywołuje historię Francji właśnie dlatego, że widzi w niej analogię do obecnych wydarzeń.

– Sądziłem, że w obecnej polskiej sytuacji ta stara francuska historia warta jest przypomnienia – podsumowuje Piotr Witt.

Według autora rozłam wewnątrz obozu prawicy może mieć konsekwencje znacznie wykraczające poza bieżący spór polityczny. Historia Francji ma być przede wszystkim ostrzeżeniem, że osobiste konflikty i rywalizacja o przywództwo mogą przesądzić o wyniku wyborów i na wiele lat zmienić kierunek polityki państwa.

„Opowieści fantasy”. Burza po słowach Mazurka o kandydacie PiS na premiera

„Zachęcam do tego, aby opierać się na faktach, a nie na opowieściach fantasy”, napisał rzecznik PiS Rafał Bochenek, stan…

WESPRZYJ NAS NA PATRONITE