Czerwona wstążka przy wózku dziecka? Możesz nie wiedzieć, kogo naprawdę odpędzasz

Spacerując po polskich ulicach, niemal na każdym kroku można spotkać wózki dziecięce ozdobione charakterystyczną czerwoną kokardką. Większość rodziców robi to „na wszelki wypadek”, chcąc chronić malucha przed mitycznym „złym okiem” lub rzuceniem uroku. Mało kto zdaje sobie sprawę, że ten powszechny polski przesąd to bezpośrednia pozostałość po starożytnym strachu przed Lilit – bezwzględną żydowską demonicą.

Sukub, który niesie śmierć młodzieńcom

Zanim Lilit stała się zagrożeniem dla dzieci, dała się poznać jako śmiertelne niebezpieczeństwo dla dorosłych mężczyzn. Starożytne księgi babilońskie oraz żydowski Talmud opisują ją jako klasycznego sukuba – demona przybierającego postać pięknej kobiety, która uwodzi śpiących mężczyzn.

Wizyty te miały jednak tragiczny finał, ponieważ zbliżenie z Lilit prowadziło do śmierci młodzieńca i narodzin potwornego, demonicznego potomstwa.

– Ten, kto śpi sam w domu, to może być opanowany przez Lilit – wskazuje prof. Maciej Münnich, powołując się na zapisy w Talmudzie.

Z tego powodu starożytni mędrcy stworzyli surową zasadę: młody, nieżonaty mężczyzna nigdy nie powinien spać sam w pokoju. W nocy zawsze musiał towarzyszyć mu przynajmniej jeden kompan, co miało skutecznie zablokować dostęp demonicy do łóżka.

Polowanie na bezbronne dzieci

Najbardziej przerażające oblicze Lilit ujawniała jednak w stosunku do noworodków. Tradycja ludowa uznawała ją za morderczynię dzieci, szczególnie tych, które nie zdążyły jeszcze przejść rytuału obrzezania i nie znajdowały się pod pełną opieką Boga.

Rodzice z paranoiczną czujnością obserwowali swoje śpiące pociechy. Nawet niewinny gest malucha mógł zwiastować obecność potwora.

– Jeśli dziecko uśmiechało się przez sen, to znaczy, że Lilit jest w pobliżu – wyjaśnia prof. Maciej Münnich.

W takich sytuacjach matki natychmiast tarły policzek dziecka małym palcem, aby przerwać uśmiech i odpędzić demonicę. Dla pełnego bezpieczeństwa w pokojach dziecięcych wieszano drukowane na papierze amulety z wizerunkami trzech aniołów: Senoi, Sansenoi i Semangelofa, którzy jako jedyni mieli władzę nad Lilit.

Czerwona wstążka i amulety z dawnej Polski

Co ciekawe, te praktyki nie należą wyłącznie do odległej starożytności. Jeszcze przed II wojną światową w niemal każdym polskim mieście i miasteczku zamieszkiwanym przez społeczność żydowską można było bez problemu kupić amulety ochronne przeciwko Lilit.

Współczesna czerwona wstążka przy wózku to bezpośrednia ewolucja tych dawnych, magicznych sposobów zabezpieczania dzieci przed demonami.

– Ta magia współistniała, ona nigdy nie zniknęła w takich ludowych przekazach czy ludowych wierzeniach – podsumowuje prof. Maciej Münnich.

Warto więc pamiętać, że niepozorna czerwona kokardka, którą dziś traktujemy z przymrużeniem oka, przez tysiące lat stanowiła dla naszych przodków kwestię życia i śmierci w walce z najgroźniejszą demonicą Bliskiego Wschodu.

Rozmowę z prof. Maciejem Münnichem (KUL) przeprowadził dziennikarz Radia Wnet Jakub Duszak w ramach serii „Demony Biblii” na kanale YouTube WNET Kultura.