Piotr Witt: „Czekam nadal”. O polityce historycznej i konferencji PAN w Paryżu

Powrót do konferencji z 2019 roku

Piotr Witt poświęcił swój felieton wydarzeniom związanym z konferencją dotyczącą Holokaustu, która odbyła się w lutym 2019 roku w Paryżu. Jak podkreślał, wraca do tej sprawy, ponieważ jego zdaniem pamięć o tamtych wydarzeniach szybko zanika, mimo że miały one duże znaczenie dla wizerunku Polski za granicą.

Publicysta przypomniał, że po jednej z wcześniejszych audycji otrzymał wiadomość od słuchaczki zarzucającej mu brak reakcji w czasie organizacji konferencji. Witt zaznaczał jednak, że jeszcze przed rozpoczęciem wydarzenia otwarcie krytykował jego założenia na antenie Radia Wnet.

– Nieprawda, proszę słuchaczki, byłem. I to jeszcze jak? W poranku Radia Wnet, w czwartek 21 lutego 2019 roku, na kilka godzin przed rozpoczęciem zapowiedzianego kolokwium, poświęciłem mu kronikę paryską – mówił.

„To miał być polski punkt widzenia”

Piotr Witt przekonywał, że organizowana przez Polską Akademię Nauk konferencja była przedstawiana jako wydarzenie reprezentujące polską perspektywę historyczną. W jego ocenie właśnie to nadawało jej szczególną wagę w oczach francuskiej opinii publicznej.

Publicysta zwracał uwagę, że w konferencji uczestniczyli historycy i autorzy od lat oskarżający Polaków o współudział w Zagładzie Żydów. Jak zaznaczał, dla zagranicznych odbiorców fakt, że wydarzenie organizowała instytucja państwowa związana z Polską, oznaczał potwierdzenie prezentowanych tam tez.

– Państwo Gross, Grabowski, Bicont, Engelking wystąpili jako uczeni polscy. To w oczach cudzoziemców, Francuzów dodało tej konferencji specjalnego autorytetu – mówił Witt.

Felietonista przypominał również wypowiedzi izraelskich i amerykańskich polityków z tamtego okresu, które jego zdaniem budowały atmosferę oskarżeń wobec Polski.

– Premier Netanyahu stwierdził, że Polacy współpracowali z nazistami w dziele zagłady Żydów – podkreślał.

Emigranci najbardziej odczuwają skutki oskarżeń

Dużą część felietonu Piotr Witt poświęcił sytuacji Polaków mieszkających we Francji. Jak podkreślał, to właśnie emigranci najdotkliwiej odczuwają skutki oskarżeń kierowanych pod adresem Polski i Polaków.

Publicysta zaznaczał, że francuska opinia publiczna często buduje wiedzę o Polsce na podstawie medialnych publikacji oraz podobnych konferencji. W jego ocenie przekłada się to na sposób postrzegania Polaków żyjących za granicą.

– Patrzą na nas Polaków jak na wstrętnych antysemitów, wspólników zbrodni – mówił Witt.

Jak podkreślał, problem ma nie tylko wymiar polityczny czy historyczny, ale także bardzo osobisty i społeczny.

– Oskarżanie Polaków o antysemityzm godzi najbardziej boleśnie w nas, w emigrantów – zaznaczał.

„Nie zostałbym dopuszczony do głosu”

Piotr Witt tłumaczył również, dlaczego ostatecznie nie pojawił się na samej konferencji w Paryżu, mimo licznych telefonów i próśb ze strony Polonii. Jak zaznaczał, uważał, że jego obecność nie miałaby realnego wpływu na przebieg wydarzenia.

Publicysta przekonywał, że organizatorzy nie dopuściliby go do szerszej polemiki z prezentowanymi tezami. W jego ocenie całe wydarzenie miało od początku określony kierunek ideowy.

– Gdybym poszedł, to po to, żeby zabrać głos. Jak znam organizację takich zebrań, nie zostałbym dopuszczony – mówił.

Witt szeroko komentował także zmiany w ustawie o IPN z 2018 roku. Jak podkreślał, po nowelizacji uchylono przepisy przewidujące sankcje za przypisywanie narodowi polskiemu odpowiedzialności za zbrodnie III Rzeszy.

– Znowelizowana ustawa nie tylko nie każe, ale wręcz zachęca do mówienia źle o Polsce, jeżeli wypowiedzi pochodzą od naukowców – oceniał.

Krytyka polityki historycznej państwa

Pod koniec felietonu Piotr Witt wrócił do szerszej oceny polskiej polityki historycznej. Jego zdaniem państwo polskie przez lata nie potrafiło skutecznie reagować na oskarżenia pojawiające się w zagranicznej debacie publicznej.

Publicysta przypominał, że wielokrotnie proponował promowanie publikacji przedstawiających losy polskich Żydów i okupowanej Polski z innej perspektywy. Jak zaznaczał, jego apele pozostawały jednak bez odpowiedzi.

– Moje wołanie na puszczy nie obudziło żadnej reakcji polskich władz odpowiedzialnych za tak zwaną polską politykę historyczną – mówił Witt.

Felietonista przyznał również, że po siedmiu latach nadal nie rozumie kierunku prowadzonej przez państwo polityki historycznej.

– Poczekam, dopóki nie zrozumiem, o co chodzi w polityce historycznej rządu polskiego. Czekam nadal – podsumował.