Wolność słowa przenosi pewne, elementy, które nazwałbym też odpowiedzialnością za to, więc oczywiście można mówić wszystko, nie wszystko służy, no ale wiecie państwo, to jest też tak, że nie wolno czynić z czegoś tak poważnego jak proces wyboru pierwszego obywatela Rzeczypospolitej rzeczy groteskowej. Tutaj pojawiło się parę elementów groteskowych, ale najśmieszniejszą dla mnie rzeczą jest to, że pan Grzegorz Braun, już tak zbudował ten kostium, ze stereotypów i swojego zachowania, stereotypów, których można przykładać do wizerunku prawicowego prawicowca, tak bym to nazwał, że w zasadzie na jego tle i na tle takiego rozdętego gargantuicznie portretu, największy komunista wychodzi jak liberał albo jakiś ultraspokojny człowiek
w ten sposób Miłosz Lodowski komentuje zachowanie Grzegorza Brauna podczas debaty i (być może) jego podwójną rolą podczas całej kampanii. A jak zdaniem gościa „Odysei Wyborczej” wypadli dwaj główni kandydaci?
W jego [Rafała Trzaskowskiego – przyp. red.] mowie ciała widać było, że czuje duży respekt do pana Nawrockiego i sobie na wiele rzeczy nie pozwala. A z kolei figura i mowa ciała pana Nawrockiego, który emanował spokojem, opanowaniem, to z kolei właśnie jeśli ktoś ma pewnego rodzaju doświadczenia w zderzeniach ulicznych, no to powiedziałbym szczerze, ciało pana Nawrockiego mówiło tak, jakby po prostu właśnie stawał do tak zwanego solo
/awk
