Teraz na antenie:
Radio Wnet
Kuala Lumpur, Malezja, fot. Małgorzata Kleszcz, Radio Wnet
„Co kilka lat wybiera się jednego z dziewięciu sułtanów na rządzącego króla” – tłumaczy Krzysztof Grzybowski. W rozmowie z Małgorzatą Kleszcz przedstawia nie...
Prowadzący:
Małgorzata Kleszcz, dziennikarka Radia Wnet, kontynuuje swoją fascynującą podróż po Azji Południowo-Wschodniej. Tym razem odwiedziła Kuala Lumpur, stolicę Malezji.
Jej rozmówcą był Krzysztof Grzybowski, szef lokalnego oddziału polskiej grupy zbrojeniowej WB Group, który od ponad 20 lat mieszka w tym dynamicznie rozwijającym się kraju. Ekspert rzucił zupełnie nowe światło na to, jak z perspektywy Azji wygląda współczesna układanka geopolityczna oraz jakie sekrety skrywa tamtejsza armia.
Dla wielu polskich czytelników absolutnym zaskoczeniem może być fakt, jak silny ślad zbrojeniowy pozostawiła Polska w tym zakątku świata. Malezyjskie siły lądowe w kluczowym obszarze opierają się na maszynach wyprodukowanych nad Wisłą.
– Proszę pamiętać, że czołgi, wszystkie czołgi, jakie są w Malezji, są polskiej produkcji. To są PT-91 Twardy, czyli polska wersja czołgu T-72, to dla znawców – wskazał Krzysztof Grzybowski w rozmowie z Małgorzatą Kleszcz.
PT-91 Twardy stanowi trzon malezyjskich sił pancernych. Kontrakt na dostawę tych maszyn, podpisany na początku XXI wieku, był jednym z największych sukcesów polskiego przemysłu obronnego w Azji. Maszyny te zostały specjalnie zmodyfikowane do trudnych warunków tropikalnych, w jakich operuje wojsko Malezji.
Polskie czołgi to jednak zaledwie element skomplikowanej układanki. Malezja od lat konsekwentnie buduje swoją obronność na zasadzie idealnego balansowania pomiędzy globalnymi mocarstwami. Kraj ten nie chce uzależnić się od żadnego dostawcy.
– Malezja, jeśli chodzi o sprawy wojskowe, postawiła na równowagę między krajami zachodnimi i właśnie Rosją. Kupowała tyle samo sprzętu w Ameryce czy we Francji, ile kupowała w Rosji – wyjaśnił Grzybowski.
Efekt? W malezyjskich bazach lotniczych stacjonują obok siebie amerykańskie maszyny oraz rosyjskie myśliwce Su-30. Jednocześnie w głębinach operują nowoczesne francuskie okręty podwodne typu Scorpène.
Ta militarna mozaika idealnie odzwierciedla geopolityczną postawę Kuala Lumpur. Podczas gdy kraje Zachodu nakładają sankcje na Moskwę, Malezja wybiera czysty pragmatyzm. Wojna w Europie nie dominuje tamtejszych serwisów informacyjnych, a relacje z Rosją pozostają stabilne.
– Król Malezji nie dalej jak miesiąc temu złożył wizytę w Moskwie, czyli w czasie trwania wojny, szukając jakichś sposobów gospodarczej współpracy. Nie ma tu nostalgicznej czy emocjonalnej reakcji, jest po prostu biznes – podkreślił szef oddziału WB Group.
Równie fascynujący jak polityka zagraniczna jest wewnętrzny ustrój tego kraju. Malezja to unikalna w skali świata monarchia rotacyjna.
Państwo jest konfederacją stanów (odpowiedników naszych województw), na czele których stoją tradycyjni władcy. Co ciekawe, posiadają oni bardzo silną władzę lokalną, a poszczególne stany mogą stanowić własne prawa różniące się od regulacji federalnych.
– W Malezji co kilka lat wybiera się jednego z sułtanów, sułtanów dziewięciu stanów, na rządzącego króla – tłumaczył Krzysztof Grzybowski.
Rola króla na poziomie federalnym przypomina pozycję prezydenta w wielu europejskich demokracjach parlamentarnych. Choć monarcha reprezentuje państwo i nie posiada bezpośredniej władzy wykonawczej, jego autorytet oraz poparcie dla konkretnych rozwiązań politycznych odgrywają kluczową rolę w stabilizowaniu tego wielokulturowego kraju.
