24 maja 1973 roku, dokładnie 45 lat temu diakon Marek Jędraszewski otrzymał święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Antoniego Baraniaka. Pytany o swoje powołanie wygląda na lekko skrępowanego, a sam mówi, że jest to sprawa bardzo osobista:
Ks. Marek Jędraszewski, zdjęcie z archiwum rodzinnego Ks. Arcybiskupa, źródło BP Archidiecezji Krakowskiej
– Moje powołanie rodziło się dość wcześnie, jeszcze w szkole podstawowej, zwłaszcza kiedy byłem ministrantem i obserwowałem życie księży, pośród których mogłem wtedy być i widziałem, że to byli wspaniali księża, pracujący w bardzo trudnych warunkach. Widziałem ich poświęcenie, ich oddanie się, to że zdecydowaną większość swojego czasu oddawali innym – to jakoś pociągało. Oczywiście, że trzeba było zmagać się z różnymi myślami, konfrontować je z innymi możliwościami życia, bo przecież jasne, że takie możliwości się jawiły, ale przyszedł moment kiedy po maturze trzeba było zdecydować: w tę albo w tę stronę. Wybrałem seminarium duchowne i przyznam, że nigdy tego nie żałowałem, ani nie żałuję.
To w seminarium rosło jego zamiłowanie do filozofii. Była w tym ogromna zasługa mistrza przyszłego metropolity krakowskiego ks. prof. Ludwika Wciórki, który wprowadzał młodego alumna w arkana filozofii. Nauka nie poszła w las i po dwóch latach pracy wikariusza w parafii św. Marcina w Odolanowie k. Ostrowa Wielkopolskiego, ks. Jędraszewski został skierowany na studia do Rzymu, gdzie uzyskał tytuł licencjata (m.in. na studiach teologicznych stopień pośredni między magistrem a doktorem) za pracę uhonorowaną złotym medalem Uniwersytetu Gregoriańskiego. W 1979 roku obronił pracę doktorską, która otrzymała złoty medal Ojca Świętego Jana Pawła II. W 1991 roku habilitował się na Wydziale Filozoficznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie na podstawie rozprawy „Jean-Paul Sartre i Emmanuel Levinas – w poszukiwaniu nowego humanizmu. Studium analityczno-porównawcze”, a 2 stycznia 2002 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych.
