Top bar
Reklama
Włącz radio Aktualny Poranek Wspieraj WNET Szukaj

Portugalski eksperyment Antonia Salazara: Jest możliwe przezwyciężyć kryzys i rządzić według społecznej nauki Kościoła

Antonio Salazar | Fot. domena publiczna, Wikipedia

Markiz de Pombal, człowiek odpowiedzialny za antyklerykalizm w Portugalii i Antonio Salazar – polityk, który wyprowadził Portugalię z kryzysu, a konstytucję państwa oparł na nauce społecznej Kościoła.

Krystyna Murat

Troje Pastuszków po 3 objawieniach zostało aresztowanych w dniu 13 sierpnia 1917 r. przez Arturo Santosa, wójta Fatimy, z zawodu rzeźnika, a prywatnie członka loży masońskiej w Leira i założyciela loży masońskiej w niedalekim Ourem. Czy wójt wykroczył poza swoje uprawnienia i został ukarany? Nie. Otrzymał od władz z Lizbony list pochwalny. Jakim krajem była wówczas Portugalia?

Dziewięć lat wcześniej, 1 lutego 1908 r. miał miejsce największy wstrząs w niemal tysiącletniej historii monarchii portugalskiej: spiskowcy z tajnej organizacji karbonariuszy powiązanej z masonerią, wspieranej przez Partię Republikańską dokonali zamachu na rodzinę królewską i zamordowali króla Carlosa I oraz najstarszego syna i następcę tronu, księcia Luisa Filipe de Braganza. (…)

Zlikwidowano szkoły katolickie, święta kościelne i wprowadzono obowiązek pracy we wszystkie dni poza niedzielą. Biskupów usuwano z ich siedzib, tak że do roku 1912 żaden biskup nie przebywał już w swojej siedzibie, a kilku zostało wypędzonych z kraju.

W okresie I Republiki do roku 1926 w wyniku działania „nieznanych sprawców” zginęło ok. 3500 katolików świeckich i księży. Jedną z bardziej znanych akcji było zakłócanie obchodów Świąt Wielkanocnych w 1914 r.

W te prześladowania wpisują się takie wydarzenia, jak próba ścięcia drzewa, nad którym objawiała się Pastuszkom Matka Boska. W tym celu aktywiści masońscy przyjechali do Fatimy aż z prowincji Santarem. Ścięte zostało – drzewo sąsiednie. Za to polowy ołtarzyk, stawiany przez wiernych przybywających na kolejne objawienia, został przez „nieznanych sprawców” porąbany, a jego szczątki obnoszono na antykościelnych manifestacjach.

Tradycje antyklerykalne w Portugalii sięgały XVIII w. Ich autorem i reżyserem był urzędnik królów Portugalii, Sebastian Jose de Carvahlo e Melo: w latach 1737–1750, czyli za życia króla Jana V – ambasador królewski w Londynie i Wiedniu, a w czasach rządów króla Józefa I, czyli 1750–1777 – minister spraw wewnętrznych i praktycznie premier, pod koniec urzędowania obdarzony tytułem markiza de Pombal. (…)

Najstarsza córka królewska, królowa Maria Franciszka rozpoczęła swoje panowanie w 1777 r. od natychmiastowej dymisji markiza de Pombal z funkcji premiera i wygnała go z Lizbony. Zakazała mu zbliżać się do siebie na odległość 20 mil. (…)

Antonio de Oliveira Salazar to druga obok Pombala najbardziej wyrazista osobowość polityczna czasów nowożytnych Portugalii i ważna postać polityki europejskiej XX w. Jest związany w sposób historyczny i moralny z objawieniami fatimskimi.

Urodzony w r. 1889 w skromnej rodzinie rządcy, pragnął zostać księdzem. Skończył niższe seminarium duchowne w roku 1908, kiedy nastał kres monarchii, a zaczęła się anarchia antyklerykalna. Pracodawca jego ojca, który zauważył wielkie zdolności Antonia, zaproponował mu stypendium na elitarnym Uniwersytecie Coimbra na kierunkach „aktualnie potrzebnych krajowi”. Plany zostania księdzem zostały odłożone. Antonio Salazar ukończył finanse i prawo z rewelacyjnymi wynikami i zrobił doktorat. (…)

W latach 1910–1926 w Portugalii było 9 prezydentów, 45 rządów, 3 dyktatury, 25 powstań, 325 zamachów bombowych i zabójstwo jednego dyktatora. Wszystko to odbywało się w warunkach hiperinflacji i stale rosnących deficytów budżetowych po odejściu od standardu złota i wprowadzeniu papierowego pieniądza. Koszty utrzymania w roku 1926 były 30 razy wyższe niż w roku 1914. (…)

Antonio Salazar był ministrem finansów Portugalii w latach 1928–1944. W pierwszym roku rządów dokonał niemożliwego: uzyskał nadwyżkę budżetową i ustabilizował walutę.

Jako premier Salazar już w 1932 r. opracował projekt nowej konstytucji Portugalii wedle swoich przemyśleń i lektur encyklik papieskich: Leona XIII – Rerum novarum i Piusa XI – Quadragesimo anno. Autorski projekt konstytucji podał do publicznej wiadomości i zaproponował obywatelom rok na przesyłanie uwag przed zapowiedzianym referendum.

Pilnował zrównoważonego budżetu, odmówił przyjęcia kredytu Banku Światowego na „przyspieszony rozwój”. Bezrobocie spadło poniżej 1%, a analfabetyzm z 70% do 30%.

W państwie Salazara zakazane były organizacje komunistyczne i masoneria. Toteż w 1937 r. nastąpił zamach na jego życie: bomba wybuchła zaledwie 3 metry od niego. Wyszedł bez szwanku. Incydent miał miejsce po prywatnej Mszy św., w której uczestniczył codziennie. (…)

Premier Antonio Salazar do swojej śmierci nie uznał tzw. porozumień jałtańskich i nie nawiązał stosunków dyplomatycznych z PRL. Uznawał natomiast Rząd Polski na Uchodźstwie. (…)

Cały artykuł Krystyny Murat pt. „100-lecie Fatimy: Portugalia między markizem de Pombal a premierem Salazarem”, można przeczytać na s. 18 i 20 czerwcowego „Śląskiego Kuriera Wnet” nr 36/2017, wnet.webbook.pl.

 


„Kurier Wnet”, „Śląski Kurier Wnet” i „Wielkopolski Kurier Wnet” są dostępne w jednym wydaniu w całej Polsce w kioskach sieci RUCH, Kolporter i Garmond Press oraz w Empikach, a także co sobota na Jarmarkach Wnet w Warszawie przy ul. Emilii Plater 29 (na tyłach hotelu Marriott), w godzinach 9–15.

Wersja elektroniczna „Kuriera Wnet” jest do nabycia pod adresem wnet.webbook.pl. W cenie 4,5 zł otrzymujemy ogólnopolskie wydanie „Kuriera Wnet” wraz z regionalnymi dodatkami, czyli 40 stron dobrego czytania dużego (pod każdym względem) formatu. Tyle samo stron w prenumeracie na www.kurierwnet.pl.

Artykuł Krystyny Murat pt. „100-lecie Fatimy: Portugalia między markizem de Pombal a premierem Salazarem” na s. 18 i 20 czerwcowego „Kuriera Wnet” nr 36/2017, wnet.webbook.pl

Zobacz także:


 

Republikanie komentują


Facebook